Pages

Thursday, March 31, 2011

Χρωματοφοβία

Και ο γέρος σκέφτηκε:

«Μεγάλωσα πολύ...
Ξέμεινα χωρίς χρώμα...
Άχρωμος εγώ, άχρωμη και η πόλη, προσπαθούμε μάταια να γίνουμε φίλοι..

Μα  πιο πολυ απ’ολα διασκεδάζω το να βλέπω το πόσο ενοχικά οι άνθρωποι χρησιμοποιούν το χρώμα

Αλλά εγώ, δεν ταιριάζω με τα κίτρινα χερούλια στο λεωφορείο, ούτε με το πράσινο, μπλέ, κόκκινο των γραμμών του μετρό...
...ούτε με τα κίτρινα γυαλιά του νεαρού δίπλα...

Μικρός φορούσα μονόχρωμα ρούχα, γκρί, μαύρο, καφέ, για να φαίνομαι σοβαρός ανάμεσα στις αποχρώσεις της ανθισμένης Αθήνας...

Τωρα οι νέοι φορουν χρώμα για να ξεχωρίσουν από το γκρί και το μαύρο....  α! Και από τα άσπρα μάρμαρα στις πλατείες που γίναν για τους Ολυμπιακούς...

Βιαστήκαμε να αλλάξουμε, χωρίς να ξέρουμε που πάμε, για να μην μας κατηγορήσουν ότι δεν αλλάζουμε..
Και έτσι, από ενοχές ξυλώσαμε κάθε λουλούδι που μας θύμιζε το ποιοί είμαστε...

Για να μην πάρει κανείς χαμπάρι οτί είμαστε όλοι μετανάστες απ’ όλες τις άκρες της χώρας και όχι μόνο, βιαστήκαμε να ταυτιστούμε με το μπετό...

Και ο Καραμανλής τότε άλλο που δεν ήθελε.. και όλοι μετά απ’ αυτόν...

Σιγά σιγά αφήνουν τις πόλεις να γίνουν μουντές, γκρίζες ώστε πια, μόνο τα χρώματα από τα μαγαζιά και τις διαφημήσεις να φαίνονται...εκεί που στηρίζεται μια καταναλωτική κοινωνία..

...παλιά στο μπετό...σήμερα στην υπερκατανάλωση....»

3 comments:

  1. "Μικρός φορούσα μονόχρωμα ρούχα, γκρί, μαύρο, καφέ, για να φαίνομαι σοβαρός ανάμεσα στις αποχρώσεις της ανθισμένης Αθήνας...

    Τωρα οι νέοι φορουν χρώμα για να ξεχωρίσουν από το γκρί και το μαύρο.... α! Και από τα άσπρα μάρμαρα στις πλατείες που γίναν για τους Ολυμπιακούς..."
    Ψαγμένο. Μου άρεσε πολύ.

    ReplyDelete
  2. Τρομερό φίλε μου!

    ReplyDelete
  3. Πολύ ωραίο. Μόνο που ότι φοράμε εκφράζει τις δικές μας επιθυμίες ή των άλλων. Εκφράζει το ποιοι είμαστε και τι αισθανόμαστε. Μπορούμε να καταλάβουμε έναν άνθρωπο εύκολα αν απλά και μόνο τον παρατηρήσουμε. Άλλοι νέοι θέλουν να ξεχωρίσουν ή να κάνουν την επανάστασή τους κι άλλοι επιλέγουν να πενθήσουν. Όσο μεγαλώνεις βλέπεις τον κόσμο με διαφορετική ματιά… Άλλα από πια οπτική γωνία επιλέγεις να δεις τον κόσμο είναι προσωπικό κριτήριο του καθενός. Και εκεί έγκειται η διαφορετικότητα αλλά και οι απεριόριστες δυνατότητες που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος.

    ReplyDelete